Πληροφορίες

Μέλη : 17
Άρθρα : 233
Σύνδεσμοι : 22
Εμφ. άρθρων : 87360
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterToday29
mod_vvisit_counterYesterday35
mod_vvisit_counterThis week139
mod_vvisit_counterLast week180
mod_vvisit_counterThis month711
mod_vvisit_counterLast month1235
mod_vvisit_counterAll days42330

Online (20 minutes ago): 2
Your IP: 10.2.32.21
,
Today: Νοε 22, 2017
Σφάλμα
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 132
ΚΥΠΡΟΣ 2010 PDF E-mail
Δευτέρα, 26 Απρίλιος 2010 06:23

 

 

  5ΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡ. ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΓ. ΜΑΜΑΝΤΟΣ ΤΡΑΧΩΝΙΟΥ:

 Λίγες μέρες πριν το φετινό Πάσχα, η αποστολή του σχολείου μας, αποτελούμενη από περίπου είκοσι μαθητές και τους συνοδούς, πραγματοποίησε την καθιερομένη επίσκεψή της στο Τραχώνι, περιοχή λίγο έξω από την Λεμεσσό της Κύπρου.

Αρχικά ξεκινήσαμε όλοι μαζί από την Καβάλα με λεωφορείο το πωί της Κυριακής 21/03/2010...

Φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης από όπου και αναχωρίσαμε για την Λάρνακα κατα το μεσημερακι... Τα συναισθήματα όλων μας ήταν πάρα πολύ έντονα: από τη μία η αγωνία μας για το τι θα συναντήσοθμε και από την άλλη η έντονη επιθυμία μας να ξαναδούμε τους “περσινούς” μας φίλους έκαναν εκείνες τις στιγμές της αναμονής αξέχαστες... Οι πρώτες εντυπώσεις ήρθαν κοιτάζοντας την υπέροχη Κύπρο από ψηλά.. απέραντο γαλάζιο, έντονο πράσινο, περιοχές γεμάτες μονοκατικίες, δημιουργούσαν ένα παράξενο συναίσθημα... Έπειτα από λιγότερο από δύο ώρες προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Μόλις βγήκαμε από το αεροδρόμιο μας πλημύρισε ένα απρόσμενο κύμα ζέστης. Το πανέμορφο πράσινο συνέχισε να επικρατεί καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής προς το σχολείο του Τραχωνίου από όπου και θα μας παρελάμβαναν οι οικογένιες των παιδιών. Φτάσαμε. Η αγωνία όλων μας είχε κορυφωθεί. Βγήκαμε από το λεωφορείο και ο καθένας πια έγινε ένα με την οικογένεια που θα τον φιλοξενούσε. Η υποδοχή τους ήταν πάρα πολύ θερμή. Μας έκαναν να νιώσουμε σαν να τους ξέραμε για χρόνια.! Πήγαμε και τακτοποιηθή-καμε στα σπίτια των παιδιών και μετά βγήκαμε μια βόλτα ενώ γυσαμε πίσω νωρίς καθ' ότι είμασταν πολύ κουρασμένοι.

Τις επόμενες μέρες κάναμε εκδρομές στις γύρω περιοχές παίρνοντας μια γεύση από τις ομορφιές της Κύπρου. Επισκεφτήκαμε την Πάφο και το μέρος που λέγεται οτι γεννήθηκε η Αφροδίτη.

 

Αυτό όμως που μας έκανε την Μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η πράσινη γραμμή. Όταν βρεθήκαμε στα σύνορα των δύο διαφορετικών κόσμων και βιώσαμε την απογοήτεση, την δυτυχία και την έλλειψη που νιώθουν οι άνθρωποι που έμεναν στην “απέναντι πλευρά” τότε μόνο καταλάβαμε την πονεμένη ιστορία της Κύπρου που είχαμε ακούσει και διδαχτεί...

Τα βράδια είχαμε την καθιερομένη μας έξοδο σρτο εμπορικό κεντο “ΜΥ MALL” λίγο πέρα από το Τραχώνι. Η μεγαλύτερη έξοδος όμως ήταν την Τετάρτη το βράδυ, παραμονή της αναχώρισής μας για Καβάλα. Μέχρι τις πρώτες ώρες πριν τα μεσάνυχτα χορεύαμε και τραγουδούσαμε σε ένα παρείστικο κέντρο με ζωντανή μουσική... μέχρι που έφτασε η Πέμπτη...

μαζέψαμε τα πράγματά μας και ξεκινήσαμε με τις οικογένειες των παιδιών για το κέντρο του ραχωνίου από όπου και, αφού παρακολουσούσαμε την παρέλαση, καθ' ότι 25η Μαρτίου, θα φευγαμε για το αεροδρόνια της Λάρνακας... Τα πρώτα κλάματα και τα “δεν θέλω να φύγω..” άρχισαν μόλις συναντιθήκαμε όλοι μαζί... Τέλειωσε η παρέλαση και αφού κεραστήκαμε στον σύλλογο της περιοχής ήρθε η μεγάλη στιγμή... Είδαμε το λεωγορείο να έρχεται και καταλάβαμε πως η αναχώριση ήταν πραγματικότητα αγκαλιαστήκαμε όσο πιο σφικτά μπορούσαμε με τα παιδιά... δεν καταφέραμε να συγκρατήσουμε την συγκίνησή μας και όλοι βάλαμε τα κλάματα....

Μπήκαμε στο λεωφορείο και απλά φύγαμε, αφήνοντας πίσω τις στιγμές που περάσαμε, τα πρόσωπα που γνωρίσαμε.... Δεν μπορεί κανείς να περιγράψει με λόγια όλα όσα ζήσαμε, όλα όσα νιώθαμε... στο αεροδρόνιο και στο αεροπλάνο δεν μιλούσε κανείς... Ίσως αναπολούσαμε όσα περάσαμε ή ίσως απλά δεν χωρούσανε άλλα λόγια για τίποτα... μπήκμε στο αεροπλάνο... δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως φεύγαμε από την “Κύπρο μας “, από τους “Φίλους μας”...

Αφού μετά από λίγες μέρες γύρισε και το μυαλό μας στην Καβάλα και... μας έφυγε και η κυπριακή προφορά... υποσχεθήκαμε πως οι αναμνήσεις, οι εικόνες και οι πραγματικόι φίλοι που κάναμε θα μείνουν για μια ζωή... Γυρίσαμε στην καθημερινότητά μας, όμως κάτι είχε αλλάξει... Ξέραμε μέσα μας πως κάπου μακριά υπάρχουν υπέροχοι άνθρωποι που μας νιάζονται και μας αγαπούν, που ότι και να συμβεί θα μας θυμούνται όπως και εμείς αυτούς και ελπίζουμε στα καλοκαίρια που θα ρθουν για να τους φέρουν και πάλι κοντά μας...!

 

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 07 Φεβρουάριος 2011 08:18
 

Ο/H χρήστης είναι μέλος από : Τετάρτη, 22 Νοέμβριος 2017.

Άλλα άρθρα του συγγραφέα